Ερωτήματα που αναζητούν .....απαντήσεις

Τη Μεγάλη Πέμπτη δόθηκαν στη δημοσιότητα τα έντυπα φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2014, συνεπώς αναμένεται σε λίγες ημέρες να ανοίξει η σχετική εφαρμογή της ΓΓΠΣ, έτσι ώστε να ξεκινήσει, για άλλη μια χρονιά καθυστερημένα, η υποβολή των δηλώσεων από φυσικά και νομικά πρόσωπα.




Ως γνωστόν οι δηλώσεις για τα εισοδήματα του φορολογικού έτους 2014 υποβάλλονται μέχρι και την 30ή Ιουνίου 2015 είτε ο υπόχρεος είναι φυσικό πρόσωπο είτε νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα.

Την προηγούμενη εβδομάδα έγραφα για τις στρεβλώσεις και τις αδικίες που παράγει ο νέος τρόπος φορολόγησης του εισοδήματος των φυσικών προσώπων. Σήμερα και με αφορμή σχετικά δημοσιεύματα θα αναφερθώ σε άλλα δύο ζητήματα που, κατά την άποψή μου, μπορούν να δημιουργήσουν και άλλες.

Το πρώτο θέμα αφορά τα ανείσπρακτα ενοίκια, όπου σύμφωνα με την ομοσπονδία των ιδιοκτητών ακινήτων προωθείται ρύθμιση η οποία θα επαναφέρει το καθεστώς του παλαιού ΚΦΕ, δηλαδή ο φορολογούμενος που δεν έχει εισπράξει τα ενοίκια θα τα εκχωρεί στο Δημόσιο και δεν θα φορολογείται. Αυτό ίσχυε μέχρι πέρυσι (εισοδήματα του 2013 που δηλώθηκαν το 2014) και δεν ισχύει για τα εισοδήματα του φορολογικού έτους 2014, βάσει των διατάξεων του νέου ΚΦΕ, γι΄αυτό τον λόγο και στη σχετική ερμηνευτική εγκύκλιο υπήρχε ρητή αναφορά ότι τα ενοίκια θα φορολογηθούν ανεξάρτητα αν αυτά έχουν εισπραχθεί ή όχι.

Όμως, όπως προαναφέρεται, προωθείται η σχετική ρύθμιση συνεπώς τα ανεισπρακτα ενοίκια που θα εκχωρηθούν στο Δημόσιο δεν θα φορολογηθούν. Πολύ καλή η εξέλιξη για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, όμως αν αυτή η ρύθμιση κρίνεται δίκαια, έτσι ώστε να επανέλθει, για ποιο λόγο δεν επεκτείνεται και στους φορολογούμενους που αποκτούν εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα έτσι ώστε και αυτοί να μπορούν να εκχωρούν τις ανείσπρακτες απαιτήσεις τους στο Δημόσιο ώστε να μην φορολογούνται γι' αυτές; Θα πει κάποιος ότι μπορούν να σχηματίσουν προβλέψεις και να τις εκπέσουν από τα ακαθάριστα έσοδα, αλλά η οριστική διαγραφή της επισφαλούς απαίτησης συνεπάγεται χρόνο και χρήμα, γιατί οι σχετικές διατάξεις απαιτούν τελεσίδικη δικαστική απόφαση.

Το δεύτερο θέμα αφορά τη φορολόγηση των αγροτών και ειδικά τα έσοδα από τις επιδοτήσεις. Ως γνωστόν οι αγρότες, είτε του κανονικού είτε του ειδικού καθεστώτος, θα προσδιορίσουν το καθαρό τους αποτέλεσμα λογιστικά (έσοδα μείον έξοδα) και θα φορολογηθούν για το τυχόν κέρδος, ανεξαρτήτως του ύψους του, με συντελεστή 13%. Εδώ πρέπει να επισημανθεί ότι όλοι όσοι ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα, έμποροι και λοιποί επαγγελματίες, θα φορολογηθούν με συντελεστή 26% για τα πρώτα 50.000 ευρώ και με συντελεστή 33% για το υπερβάλλον ποσό. Σε ό,τι αφορά τις αγροτικές επιδοτήσεις, ορθώς σύμφωνα με τον νέο ΚΦΕ αποτελούν φορολογητέο εισόδημα άρα πρέπει να φορολογηθούν, αλλά σχετικά δημοσιεύματα κάνουν λόγο για πρόθεση του οικονομικού επιτελείου να μην φορολογηθούν.

Πολύ καλή η εξέλιξη για τους αγρότες, όμως αν αυτή η ρύθμιση κρίνεται δίκαια για ποιο λόγο να μην επεκταθεί σε όλους όσοι ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα; Αν ένας άλλος επαγγελματίας λάβει επιδότηση, π.χ. για νέες θέσεις εργασίας, αυτή είναι μειωτικό στοιχείο της δαπάνης μισθοδοσίας συνεπώς φορολογείται. Για ποιο λόγο να υφίσταται διαφορετική μεταχείριση στις επιδοτήσεις για τους αγρότες και τους λοιπούς επαγγελματίες όταν όλοι ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα;

Εύλογα ερωτήματα αναζητούν πειστικές απαντήσεις, το σίγουρο όμως είναι ότι αυτές δεν πρόκειται να έρθουν.