Η στατιστική και το έγκλημα

Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΕΛΑΣ δείχνουν σημαντική μείωση των δεικτών εγκληματικότητας στην Ελλάδα το 2014. Οι υποθέσεις ανθρωποκτονιών μειώθηκαν κατά 25,5%, οι ληστείες κατά 22,7%, οι κλοπές και διαρρήξεις κατά 7,8%, οι δε κλοπές οχημάτων κατά 13,2%.




Πρέπει να επισημανθεί ότι σταδιακά η ΕΛΑΣ μεταλλάσσεται. Εκσυγχρονίζεται, απαλλάσσεται από γραφειοκρατικούς καταναγκασμούς και έτσι επικεντρώνεται στο κύριο καθήκον της, την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος. Με αυτό τον μετασχηματισμό συνδέονται οι επιτυχίες της: Χειρίστηκε 555 περισσότερες υποθέσεις ναρκωτικών, 412 περισσότερες υποθέσεις πλαστογραφίας, 336 περισσότερες υποθέσεις πλαστών νομισμάτων και 132 περισσότερες υποθέσεις λαθρεμπορίου. Ίσως το πλέον επιτυχημένο βήμα να είναι η λειτουργία και η αποτελεσματική δράση της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος.

Ομως η στατιστική δίνει μια θετική εικόνα, αλλά η ουσία είναι ότι η εγκληματικότητα αλλάζει «πρόσωπο» και στην Ελλάδα. Στα στοιχεία της Αστυνομίας δεν αποτυπώνεται αυτή η «ποιοτική» αναβάθμιση της εγκληματικότητας που εμφανίζεται όλο και πιο οργανωμένη αξιοποιώντας τεχνολογίες αιχμής, ενώ ταυτόχρονα γίνεται όλο και πιο βίαιη, θυμίζοντας τον τρόπο δράσης της Καμόρα και της μαφίας. Η εγκληματική οργάνωση του Π. Βλαστού αποτελεί ίσως το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εξέλιξης.

Υπάρχει και μια άλλη «πηγή» που δημιουργεί εγκληματικότητα. Συνδέεται με κοινωνικές και γεωπολιτικές εξελίξεις. Η βαθιά κρίση των τελευταίων ετών, η φτώχεια και η ανεξέλεγκτη εισροή παράνομων μεταναστών δημιούργησαν ένα υπόβαθρο που υπό προϋποθέσεις προκαλεί εγκληματικότητα.

Ασφαλώς η αντιμετώπιση των σύγχρονων μορφών εγκλήματος απαιτεί θεσμούς και μηχανισμούς αντιμετώπισης υψηλού επιπέδου. Οι κυβερνήσεις πρέπει να ενισχύουν τους μηχανισμούς κατά του εγκλήματος και ταυτόχρονα να παίρνουν μέτρα, ώστε να ενδυναμώνεται το δημοκρατικό αίσθημα των ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας.