Υπάρχει κι άλλη λύση για το Ασφαλιστικό

Το 1998 η περίφημη «έκθεση Σπράου» για το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας πετάχτηκε στην πυρά εν μέσω σφοδρών αντιδράσεων, πολιτικών και συνδικαλιστικών, καθώς χαρακτηρίστηκε «Θατσερικής εμπνεύσεως».




Λίγα χρόνια αργότερα, το 2001, η μεταρρύθμιση που επιχειρήθηκε να περάσει, γνωστή και ως «ασφαλιστικό Γιαννίτση», προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών καθώς... έθιγε τα ιερά και τα όσια των συνταξιούχων.

Οι τότε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ δεν τόλμησαν να πειράξουν την «ιερή αγελάδα», το ασφαλιστικό σύστημα δηλαδή, παρ’ ότι οι αναλογιστικές μελέτες έδειχναν προς τα πού οδηγείται.

Ηρθε και το περίφημο «κούρεμα» του PSI για να αποτελειώσει τα ταμεία καθιστώντας τα μη βιώσιμα και επιβεβαιώνοντας όλους όσοι φώναζαν εδώ και 20 χρόνια ότι αν δεν γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, το σύστημα θα καταρρεύσει.

Αν οι προηγούμενες πολιτικές επιλογές, όπως και η πρόταση της κυβέρνησης Σαμαρά για την επιβολή ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, ήταν... Θατσερικού τύπου και κάηκαν στους δρόμους και στις κινητοποιήσεις, τότε το πόρισμα των 12 «σοφών» θα πρέπει να έχει την ίδια, αν όχι χειρότερη τύχη.

Πρόκειται για πολύ σκληρές και πολλές φορές, εκτός πραγματικότητας προτάσεις, οι οποίες, αν υιοθετηθούν, θα προκαλέσουν επώδυνες ανατροπές για τους νυν συνταξιούχους, αλλά και για τους σημερινούς ασφαλισμένους που βλέπουν ότι ενώ πληρώνουν εισφορές, πιθανότατα θα πάρουν μια πενιχρή σύνταξη.

Η κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος είναι δραματική, δεν χωρά αμφιβολία ότι αν δεν ληφθούν αποφάσεις εδώ και τώρα θα κινδυνεύσουν οι συντάξεις και οι ιατροφαρμακευτικές παροχές. Και είναι σίγουρα δύσκολο για μια αριστερή κυβέρνηση να καλείται να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις που μπορούν άνετα να χαρακτηριστούν υπερβολικά «δεξιές» και νεοφιλελεύθερες. Ισως η κυβέρνηση θα πρέπει να αναζητήσει κι άλλες λύσεις και να μην καταφεύγει στις περικοπές, οι οποίες θα προκαλέσουν νέο γύρο φτωχοποίησης.

Τα Ταμεία θα γεμίσουν μόνο με νέες θέσεις εργασίας, καλά αμειβόμενους εργαζομένους και συνεπείς επιχειρηματίες που θα καταβάλουν τις εισφορές τους. Μόνο με νέες επενδύσεις, που θα ενισχύσουν την απασχόληση, θα εισρεύσουν έσοδα.

Τότε μόνο μπορεί να γίνει μια πιο «ήπια» μεταρρύθμιση, η οποία θα άρει τις τεράστιες αδικίες.