Ομπάμα και οικονομολόγοι κατηγορούν τη Γερμανία

Ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Τζακ Λιου έχουν πυκνώσει τις επαφές τους με την ελληνική κυβέρνηση και με το Βερολίνο, ασκώντας έντονες πιέσεις για την επίτευξη μιας συμφωνίας η οποία θα αποτρέψει τα χειρότερα και την αποσταθεροποίηση της Ευρωζώνης, την οποία και φοβούνται (ειδικά με την εμπειρία της Lehman Brothers).



Παρά δε το γεγονός ότι παραμένουν στο πλαίσιο που ορίζει ο διπλωματικός κώδικας στις δηλώσεις και ανακοινώσεις τους, ενώ δεν παραλείπουν να πιέζουν την Αθήνα να συνεχίσει τις επώδυνες μεταρρυθμίσεις, δύσκολα μπορούν πλέον να κρύψουν τη δυσφορία τους με την άκαμπτη στάση της γερμανικής πλευράς, ειδικά όσον αφορά στην αναδιάρθρωση του χρέους και την παροχή της αναγκαίας ρευστότητας για επενδύσεις και ανάπτυξη.

Η αλήθεια δε είναι ότι στις τάξεις των Αμερικανών οικονομολόγων, που εκφράζονται πιο ελεύθερα και χωρίς τους περιορισμούς του πολιτικού σαβουάρ-βιβρ, τα όσα γράφονται και ακούγονται για τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε, τον Ντράγκι και τον Ντάισελμπλουμ και την πολιτική τους, είναι πολύ χειρότερα. «Ο καθένας που ασχολείται με την αριθμητική του ελληνικού χρέους -και ορισμένες φορές φαίνεται πως στο Βερολίνο δεν υπάρχει κανείς που να το κάνει- γνωρίζει ότι η χώρα δεν πρόκειται να μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει τις οφειλές της», έγραφε πρόσφατα ο Τζέφρι Σακς στη βρετανική εφημερίδα The Guardian -επισημαίνοντας, παράλληλα, ότι τα ποσά είναι «μεγάλα για την Ελλάδα, αλλά πολύ μικρά για την Ευρώπη».

«Η ανικανότητα του Τσίπρα ωχριά μπροστά στην αντίστοιχη της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ», ισχυρίζεται ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κολούμπια, Μπάρι Άιχενγκριν. Παραδέχεται, μάλιστα, ότι «προσωπικά, υποτίμησα τον βαθμό της πολιτικής ανικανότητας τόσο από την πλευρά των Ελλήνων όσο και, ακόμη περισσότερο, από εκείνη των δανειστών», τους οποίους επικρίνει έντονα για το γεγονός ότι αρνούνται την απομείωση του ελληνικού χρέους, παρά το γεγονός ότι «το κόστος θα ήταν περιορισμένο», ενώ θα ήταν πολύ πιο εύκολο να διασφαλιστεί η συμφωνία του Έλληνα πρωθυπουργού.

Όσο για τον Πολ Κρούγκμαν, σε πρόσφατη παρέμβασή του μέσω των New York Times, κάλεσε ευθέως τον ελληνικό λαό να ψηφίσει «όχι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής. Το επιχείρημά του είναι ότι έτσι ο Έλληνας πρωθυπουργός θα αποκτήσει μεγαλύτερη «δημοκρατική νομιμοποίηση», απέναντι «στην τρόικα που απαιτεί να συνεχιστεί η αποτυχημένη πολιτική των προηγούμενων πέντε ετών».

Τέλος, ο -κάθε άλλο παρά αριστερός ή, έστω, προοδευτικός- Τζορτζ Φρίντμαν, θεωρεί ότι η ώρα της αλήθειας έχει φτάσει όχι για την Ελλάδα, αλλά για τη Γερμανία. «Η Γερμανία -έγραψε στην ηλεκτρονική σελίδα του ινστιτούτου Stratfor- απέφευγε ως τώρα την ακραία κρίση φτάνοντας σε ατέρμονες συμφωνίες με την Ελλάδα, τις οποίες η ίδια δεν ήταν σε θέση να τηρήσει και κανείς δεν ανέμενε από αυτήν να τις τηρήσει, επέτρεπαν όμως στο Βερολίνο να ισχυρίζεται ότι οι Έλληνες υπέκυπταν στις απαιτήσεις του για λιτότητα. Κι αυτή ακριβώς η στάση τους επέτρεπε στη Γερμανία να διατηρεί την πειθαρχία σε άλλες υπρχρεωμένες ευρωπαϊκές χώρες». «Εάν η αντίσταση περιοριστεί στην Ελλάδα -καταλήγει- τότε οι Γερμανοί θα έχουν πετύχει. Στην περίπτωση, όμως, που επεκταθεί και σε άλλες χώρες, τότε η εξέγερση των δανειοληπτών κατά της Ένωσης θα προκαλέσει σοβαρότατα προβλήματα στη Γερμανία».