ΠΩΣ Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΟΩΡΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ «ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ » ΤΟ ΤΟΠΙΟ

Με όλα τα σενάρια ανοιχτά στην πολιτική σκακιέρα πορεύεται το Μαξίμου, σε έναν κάθε άλλο παρά ήσυχο, Αύγουστο.



Με τις όποιες αποφάσεις να είναι άρρηκτα συνδεδεμένες από το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, αλλά και το μέγεθος των αντιδράσεων των κυβερνητικών βουλευτών, ο πρωθυπουργός εξετάζει όλες τις πιθανές δυνατότητες αντιμετώπισης των καταστάσεων που μπορεί να προκύψουν.

«Μεγάλη συμφωνία και όσο το δυνατόν ταχύτερη προσφυγή στις κάλπες» είναι η βασική στόχευση της κυβέρνησης, όπως συνομολογούν όλα τα κορυφαία στελέχη. Πόσο εφικτό είναι όμως αυτό, όταν ο πρωθυπουργός δείχνει εγκλωβισμένος στις συμπληγάδες τρόικας και εσωκομματικής αμφισβήτησης; Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Αλ. Τσίπρας δεν είναι διατεθειμένος να ανεχτεί επί μακρόν την πολιτική «ομηρεία» στην οποία έχει περιέλθει και το σήμα που εκπέμπεται μέσω συνεργατών του είναι πως «ο γόρδιος δεσμός θα κοπεί» και το σκηνικό θα ξεκαθαρίσει ανεξαρτήτως κόστους.

Η συμφωνία - πακέτο
Το σχέδιο του Αλ. Τσίπρα για διπλό αιφνιδιασμό
Πρώτη προτεραιότητα, πέραν πάσης αμφιβολίας για την κυβέρνηση αποτελεί το κλείσιμο της συμφωνίας με την τρόικα, προκειμένου εγκαίρως να εκταμιευθούν τα αναγκαία ποσά. Ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά και μάλιστα το Μαξίμου έχει ξεκαθαρίσει πως ό,τι είναι να γίνει, αυτό θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι τις 18 Αυγούστου, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι απομένουν μόλις λίγα 24ωρα για να κλείσουν να ανοιχτά ζητήματα, να «γραφεί» το νέο μνημόνιο και εν συνεχεία να περάσει εντός χρονοδιαγράμματος από το ελληνικό, αλλά και ορισμένα ευρωπαϊκά κοινοβούλια.

Ο πρωθυπουργός επιθυμεί συμφωνία με ορίζοντα τριετίας, βάσει και όσων συμφωνήθηκαν στη Σύνοδο των Βρυξελλών κάτι που θα εξασφάλιζε την απρόσκοπτη χρηματοδότηση για τα επόμενα χρόνια, και ταυτόχρονα θα έδινε τη δυνατότητα στον ίδιο και τους υπουργούς του να? κυβερνήσουν, και να εφαρμόσουν -στο μέτρο του επιτρεπτού- τη δική τους ατζέντα καθημερινότητας. Επιπλέον, απαλλαγμένος από τον «βραχνά» των δανειστών, ο Αλ. Τσίπρας θα μπορέσει να ασχοληθεί απερίσπαστος με τα του οίκου του, έχοντας μάλιστα ως ισχυρό επιχείρημα απέναντι στους διαφωνούντες το ότι κατάφερε -έστω και με υποχωρήσεις- να μην οδηγηθεί η χώρα στο γκρεμό και να κρατηθεί εντός Ευρωζώνης, όπως άλλωστε ήταν και η εντολή που είχε λάβει από τον λαό. Στο πλαίσιο αυτό, οι εντολές που έχουν δοθεί στους υπουργούς που εμπλέκονται στη διαπραγμάτευση είναι να επιταχύνουν τις διαδικασίες, ενώ βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία με το Μαξίμου προκειμένου -αν χρειαστεί- σε περίπτωση εμπλοκής, να δίνεται άμεσα η λύση από? ψηλά.

Το συνέδριο και οι εκλογές
Ο σχεδιασμός του Αλ. Τσίπρα, όπως τουλάχιστον εγκρίθηκε από τη θυελλώδη συνεδρίαση της τελευταίας Κεντρικής Επιτροπής, είναι το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ να πραγματοποιηθεί εντός Σεπτεμβρίου και εκεί να τεθούν επί τάπητος και να συζητηθούν όλες οι διαφορετικές απόψεις, ώστε ή να επαναβεβαιωθεί η στήριξη όλων των στελεχών σε μία ενιαία στρατηγική, είτε -ενδεχόμενο που είναι και το πιο πιθανό- να επισημοποιηθεί η ρήξη και ο καθένας να... τραβήξει τον δρόμο του. Άλλωστε η Αριστερή Πλατφόρμα έχει ήδη διαχωρίσει τη θέση της ακόμη και από την απόφαση διενέργειας συνεδρίου το φθινόπωρο, υπό το σκεπτικό, ότι μετά τη σύναψη συμφωνίας δεν θα υπάρχει κανένας λόγος συζήτησης, παρά μόνο έγκρισης εκ των υστέρων των κυβερνητικών χειρισμών.

Με δεδομένο ότι μέχρι τότε, ούτε ο Αλ. Τσίπρας πρόκειται να προχωρήσει σε διαγραφές, αφού κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε και τα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να παραιτηθούν και να παραδώσουν τις έδρες τους όπως τους έχει κατ’ επανάληψη ζητηθεί, θεωρείται δεδομένο ότι το συνέδριο θα αποτελέσει τον «καταλύτη» για την οριστική διάσπαση. Εν συνεχεία και έχοντας καθαρίσει το τοπίο εντός κόμματος, ο Αλ. Τσίπρας θα μπορέσει να προχωρήσει σε εκλογές, από τα τέλη Σεπτεμβρίου και μετά, με ένα «νέο» ΣΥΡΙΖΑ, προσαρμοσμένο στη καινούρια πραγματικότητα και απαλλαγμένο από ιδεοληψίες του παρελθόντος περί «ιδεολογικής καθαρότητας».

Δεν είναι λίγοι όμως και εκείνοι που εισηγούνται στον πρωθυπουργό έναν εκλογικό αιφνιδιασμό, με προκήρυξη εκλογών αμέσως μετά την επίτευξη συμφωνίας. Αυτό το σενάριο μάλιστα το προτείνουν για την περίπτωση που οι δανειστές επιμείνουν για άμεση ψήφιση των πρώτων σκληρών μέτρων που θα προβλέπονται στο μνημόνιο, και που θα έχουν μεγάλο πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση, περιορίζοντας τη δημοφιλία της, ενώ έχει μπροστά της κάλπες. Επιπλέον φορτώνουν στο Μαξίμου και τη βάσανο επώδυνων διαδικασιών στη Βουλή, όπου για μία ακόμη φορά ο πρωθυπουργός θα πρέπει να αντιμετωπίσει τα πυρά των βουλευτών του και να βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να ελπίζει στη στήριξη της αντιπολίτευσης για να περάσει τα μέτρα.

Κατά συνέπεια, σε μία τέτοια περίπτωση κρίνεται ως καλύτερη λύση να προκύψει νέα κυβέρνηση από τις κάλπες και με τους καινούριους συσχετισμούς που θα έχουν προκύψει στο Κοινοβούλιο να εγκριθούν και οι μνημονιακοί νόμοι. Αρκεί να αναφέρουμε ότι και η κυβερνητική εκπρόσωπος Όλγα Γεροβασίλη σε δηλώσεις της δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να στηθούν κάλπες εντός Σεπτεμβρίου.

Οι υποστηρικτές της πρότασης του εκλογικού αιφνιδιασμού όμως, «βλέπουν» ένα ακόμη όφελος πίσω από τη συγκεκριμένη επιλογή. Οι κάλπες θα στηθούν με «λίστα» και το γεγονός αυτό θα επιτρέψει στον Αλ. Τσίπρα να συμπεριλάβει εκείνους που στηρίζουν την πολιτική του, αποκλείοντας όσους τον αμφισβητούν και έχουν διαφορετική στρατηγική. Ο συλλήβδην αποκλεισμός των στελεχών της Αριστερής Πλατφόρμας από τα ψηφοδέλτια αποτελεί, για πολλούς, πρώτης τάξεως ευκαιρία για το «ξεκαθάρισμα». Επιπλέον δεν δίνεται επαρκής χρόνος σε αποκλεισμένους και διαφωνούντες να οργανώσουν τη δική τους πορεία προχωρώντας ακόμη και σε δημιουργία αυτόνομου κόμματος.

Ενδεικτικό του πόσο έντονα συζητείται το συγκεκριμένο ενδεχόμενο, εξάλλου, είναι και το ότι τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας έχουν ήδη αρχίσει να κινητοποιούνται, οργανώνοντας εξορμήσεις και περιοδείες -αμιγώς προεκλογικού χαρακτήρα-όπως εκείνη του Π. Λαφαζάνη την Τετάρτη στη Θεσσαλονίκη, αλλά και του Δ. Στρατούλη την επόμενη μέρα στον Βόλο, σε μία προσπάθεια να συντονίσουν τα μέλη της συνιστώσας ανά τη χώρα.

Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται τέλος και το γεγονός, ότι αντίστοιχο πρόβλημα έλλειψης χρόνου ανασυγκρότησης σε περίπτωση εκλογικού αιφνιδιασμού θα αντιμετωπίσει και η ΝΔ, που ούτως ή άλλως έχει ταχθεί κατά της πρόωρης κάλπης. Με τον τρόπο αυτό δηλαδή αντιμετωπίζεται ένας ακόμη «εχθρός» που θα μπορούσε να απειλήσει την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι λοιπόν οι θιασώτες της ιδέας μιλούν για «win-win» επιλογή.

Επικοινωνιακή διαχείριση

Ανεξαρτήτως των τελικών επιλογών και στο διάστημα που μεσολαβεί, στο Μαξίμου είναι αποφασισμένοι να εντείνουν τις προσπάθειες στην κατεύθυνση της επικοινωνιακής διαχείρισης των σκληρών μέτρων που φέρνει η συμφωνία και το νέο μνημόνιο, με στόχευση κατά βάση στις κοινωνικές ομάδες που θα πληγούν περισσότερο από τις επικείμενες ρυθμίσεις, όπως οι αγρότες και οι συνταξιούχοι. Ενδεικτική της προσπάθειας και η πρόσφατη επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, όπου υποσχέθηκε αντίρροπες του μνημονίου δράσεις για την προστασία των αγροτών.

Παράλληλα, καταβάλλεται κάθε προσπάθεια ώστε να «τρέξει» άμεσα και το πακέτο Γιούνκερ, ώστε να προωθηθούν αναπτυξιακές δράσεις οι οποίες και στην αντιμετώπιση των υφεσιακών τάσεων στην οικονομία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και -κυρίως- στην εξισορρόπηση των κοινωνικών αντιδράσεων που αναμένεται να προκληθούν άμα τη εφαρμογή του μνημονίου. Ένα αναπτυξιακό πακέτο εξάλλου, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Μαξίμου, θα μπορούσε να αποτελέσει και το βασικό προεκλογικό επιχείρημα του πρωθυπουργού, όταν θα κληθεί να δικαιολογηθεί για τις επιλογές του τελευταίου εξαμήνου, διεκδικώντας εκ νέου την ψήφο των Ελλήνων πολιτών.

«Μεγάλη συμφωνία και όσο το δυνατόν ταχύτερη προσφυγή στις κάλπες» είναι η βασική στόχευση της κυβέρνησης, όπως συνομολογούν όλα τα κορυφαία στελέχη. Ο Αλ. Τσίπρας δεν είναι διατεθειμένος να ανεχτεί επί μακρόν την πολιτική «ομηρεία» στην οποία έχει περιέλθει και το σήμα που εκπέμπεται μέσω συνεργατών του είναι πως «ο γόρδιος δεσμός θα κοπεί» και το σκηνικό θα ξεκαθαρίσει ανεξαρτήτως κόστους.

Ο πρωθυπουργός επιθυμεί συμφωνία με ορίζοντα τριετίας, βάσει και όσων συμφωνήθηκαν στη Σύνοδο των Βρυξελλών κάτι που θα εξασφάλιζε την απρόσκοπτη χρηματοδότηση για τα επόμενα χρόνια, και ταυτόχρονα θα έδινε τη δυνατότητα στον ίδιο και τους υπουργούς του να? κυβερνήσουν, και να εφαρμόσουν -στο μέτρο του επιτρεπτού- τη δική τους ατζέντα καθημερινότητας.

Το απευκταίο σενάριο
Η συμφωνία - γέφυρα

Η κυβέρνηση «τρέχει», καθώς οι εσωκομματικές διεργασίες θα πρέπει να διεξαχθούν υπό τη «δαμόκλειο σπάθη της τρόικας»

Ο φόβος ενός «πισωγυρίσματος» των δανειστών την τελευταία στιγμή, με στόχο να αυξήσουν την πίεση και τον «κατάλογο» των μέτρων που ζητούν, για το Μαξίμου είναι υπαρκτός, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόκλησης εμπλοκής από τους ακραίους της Ευρώπης, για τους οποίους το σενάριο του Grexit παραμένει ζωντανό. Επιπλέον η ασφυκτική πίεση χρόνου που υπάρχει αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα που μπορεί να μην επιτρέψει μια συμφωνία - πακέτο.

Για τον λόγο αυτό, στην κυβέρνηση, όσο και αν δημοσίως το απορρίπτουν, επεξεργάζονται και το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας - γέφυρας λίγων μηνών. Μια τέτοια πρόταση μπορεί να επιβληθεί τελικώς από τους δανειστές και παρότι δεν αποτελεί την καλύτερη δυνατή εξέλιξη για την κυβέρνηση αφού θα την έβαζε σε διαρκή αβεβαιότητα, ωστόσο δεν έχει φύγει ακόμη από το τραπέζι. Σε μία τέτοια περίπτωση οι εσωκομματικές διεργασίες και το συνέδριο του Σεπτεμβρίου θα πρέπει να διεξαχθούν υπό τη δαμόκλειο σπάθη της τρόικας, και την διαρκώς εντεινόμενη κριτική της Αριστερής Πλατφόρμας, η οποία θα επιχειρούσε να εμφανιστεί ως δικαιωμένη στη ρητορική της περί αδιέξοδης πολιτικής και λανθασμένων επιλογών.

Μάλιστα, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να επηρεάσει άρδην και τις ήδη εύθραυστες εσωκομματικές ισορροπίες, αυξάνοντας τον αριθμό των στελεχών που δεν αποδέχονται διαιώνιση της «επιτροπείας» από τους δανειστές, και φέρνοντας τελικώς στο στρατόπεδο του Π. Λαφαζάνη πρόσωπα που μέχρι σήμερα έχουν κρατήσει χαμηλούς τόνους και στάση αναμονής. Παράλληλα, δεν θα υπάρχει καν για τον πρωθυπουργό η διέξοδος της άμεσης προκήρυξης εκλογών, προκειμένου να δοθεί με αυτό τον τρόπο λύση στα αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ, αφού θα πρέπει ενδεχομένως να προηγηθεί νέα ενδιάμεση αξιολόγηση, προφανώς από την παρούσα κυβέρνηση. Κατά συνέπεια οι δανειστές σε καμία περίπτωση δεν θα συναινούσαν σε νέο γύρο πολιτικής αστάθειας με το θέμα της συμφωνίας ανοιχτό, και οι κάλπες δεν μπορούσαν να στηθούν πριν από το Νοέμβριο.