Κάθε μήνα και φτωχότεροι

Σε μια σοβαρή χώρα με ένα κανονικό κράτος που σέβεται στοιχειωδώς τους πολίτες θα μπορούσε, αν μη τι άλλο, να υπάρχει μια υπεύθυνη ενημέρωση για θέματα που αφορούν την καθημερινότητά τους, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους.



Ποτέ δεν είχαμε λύσει αυτά τα προβλήματα στο παρελθόν αλλά το πιο αρνητικό είναι ότι πάμε από το κακό στο χειρότερο, όταν μάλιστα οι συνθήκες έχουν δραματικά επιδεινωθεί σε σχέση με το βιοτικό επίπεδο.

Όταν υπάρχει διάχυτη η αγωνία και η απελπισία πολλές φορές, δεν μπορείς να επιδεινώνεις το πρόβλημα, υποβάλλοντας τον πολίτη σε μεγαλύτερη ταλαιπωρία και δοκιμασία.

Τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα η απουσία στοιχειώδους ενημέρωσης για τις πολλαπλές περικοπές που εφαρμόζονται σε μισθούς, συντάξεις κ.λπ.

Δεν φτάνει που χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχοι είδαν το εισόδημά τους να μειώνεται δραματικά μέσα από την περικοπή του ΕΚΑΣ. Πολλοί από αυτούς στήνονται με τις ώρες στις ουρές για να βρεθεί κάποιος να τους εξηγήσει με ποια κριτήρια έγινε η περικοπή. Και έχουν δικαίωμα να ενημερωθούν, γιατί όπως φαίνεται έχουν γίνει αρκετά λάθη με τη διασταύρωση των στοιχείων για τα ποσά συντάξεων και των φορολογικών δηλώσεων.

Είναι οδυνηρό να χάνει κάποιος ένα τόσο κρίσιμο για τον βιοπορισμό του εισόδημα, αλλά είναι ακόμη πιο οδυνηρό να μη μπορεί να εξηγήσει αυτό που του συνέβη και να αισθάνεται ότι έχει διπλά αδικηθεί.

Βλέπει από την άλλη πλευρά ο συνταξιούχος ή ο εργαζόμενος των 1.000 ευρώ να του λείπουν αυτό το μήνα 20, 30, 50 ευρώ από τη σύνταξη ή τον μισθό του και δεν μπορεί να βρει την εξήγηση. Είναι από την αύξηση του φόρου, είναι από τις μειώσεις, τι ακριβώς είναι; Και θα περιμένει με αγωνία για να δει τον λογαριασμό του επόμενου μήνα χωρίς να υπάρχει μια υπεύθυνη ενημέρωση για το κάθε τι που του συμβαίνει.

Έρχονται εκκαθαριστικά φόρου εισοδήματος και υφίστανται ψυχρολουσία οι αποδέκτες τους.

Όλα αυτά τα φαινόμενα έχουν ενταθεί την τελευταία περίοδο μαζί με την ανασφάλεια, γιατί οι επιλογές που έγιναν από την κυβέρνηση με το νέο πρόγραμμα, αποτελούν ένα πολυμηχανισμό περικοπών που δύσκολα μπορεί να γίνει κατανοητός από τον απλό πολίτη. Δεν είναι ένα, δεν είναι δύο, είναι πολλά τα μέτρα που «ακουμπάνε» λιγότερο ή περισσότερο την τσέπη του καθενός.

Και προσπαθεί απεγνωσμένα να εξηγήσει γιατί πληρώνει περισσότερα, γιατί και πώς ο λογαριασμός του εμφανίζει κάθε μήνα και λιγότερα

Φόρος εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, μείωση της σύνταξης, αύξηση της εισφοράς για περίθαλψη, αύξηση εισφοράς για τους μισθωτούς και ας μη μιλήσουμε για έμμεσους φόρους.

Όλα αυτά δεν μπορούν να αποτιμηθούν εύκολα και να καταλήξει ο κάθε πολίτης άμεσα στο συμπέρασμα για το πόσο μειώθηκε το εισόδημά του.

Εκείνο που σίγουρα καταλαβαίνει είναι ότι μήνα με τον μήνα γίνεται φτωχότερος. Από παντού χάνει και όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να παρουσιάσουν μια διαφορετική εικόνα της πραγματικότητας, θα διαψεύδονται συνέχεια από την ίδια την πραγματικότητα και την αλήθεια.

Δεν ωφελεί λοιπόν σε τίποτα να κρύβουμε την αλήθεια

Και η αλήθεια είναι αυτό που όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας καταλαβαίνουν πλέον, ότι υπάρχει ακόμη μεγάλη απόσταση για την έξοδο από την κρίση, την ύφεση και την παρατεταμένη λιτότητα.

Την ίδια ώρα όμως εκείνο που δεν μπορούν να ανεχθούν είναι την αδιαφορία και το ψέμα.

Όσοι δημιούργησαν τους μύθους για τις εύκολες λύσεις είναι καιρός να κάνουν την αυτοκριτική τους. Όχι για να διασωθούν οι ίδιοι, γιατί αυτό δεν ενδιαφέρει.

Εκείνο που ενδιαφέρει είναι να τελειώνουμε με τις αυταπάτες για να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα.

Γιατί λύσεις υπάρχουν με συνεννόηση και σκληρή δουλειά.

Μια μικρή αναδρομή σε όσα έχουμε βιώσει στη χώρα αυτή τα χρόνια της κρίσης, μπορεί να καταλήξει στο ασφαλές συμπέρασμα ότι δεν έχουμε άλλο χρόνο για χάσιμο.

Γιατί οι αιτίες που γέννησαν την κρίση και κυρίως εκείνες που την διατηρούν με τόση ένταση και για τόσα χρόνια, είναι καθαρά... πολιτικές.