Στροφή Αλ. Τσίπρα προς τον ρεαλισμό

Το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών έχει θέσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε εγρήγορση, επιταχύνοντας τις διεργασίες και την προετοιμασία του κόμματος στην περίπτωση που κληθεί να αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης.



Είναι γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα οι κινήσεις, οι επαφές σε διεθνές επίπεδο αλλά και οι δημόσιες τοποθετήσεις τόσο του Αλ. Τσίπρα, όσο και των κορυφαίων στελεχών για μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων, υποδεικνύουν μία... ροπή προς τον ρεαλισμό, καθώς έχει γίνει αντιληπτό πως οι εύκολες εξαγγελίες και υποσχέσεις και οι αφοριστικές δηλώσεις προς τέρψιν των ψηφοφόρων, καμία σχέση δεν έχουν με τις αποφάσεις που ενδεχομένως θα κληθεί να λάβει ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση. Όπως παραδέχονται -ακόμη και εντός του ΣΥΡΙΖΑ- η στροφή αυτή δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από την αναγκαία «βίαιη ενηλικίωση» για την οποία αρκετά στελέχη είχαν προειδοποιήσει εδώ και καιρό. Και αν κάποιος σπεύσει να καταλογίσει επικριτική διάθεση σε εκείνους που διαπιστώνουν την αλλαγή πολιτικής της Κουμουνδούρου, μπορεί εύκολα να τη διαπιστώσει μέσω των δημοσίων τοποθετήσεων και της στρατηγικής που ακολουθείται, μετά τη ΔΕΘ.
Η διαχείριση του χρέους
Εν αρχή είναι η διαγραφή! Αυτό τουλάχιστον αναφέρει η πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με τη διαχείριση του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, συνδέοντας μάλιστα την αποπληρωμή του υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης.
Αν και επισήμως η Κουμουνδούρου διατείνεται ότι δεν παρεκκλίνει από τη θέση αυτή, ωστόσο οι αντικρουόμενες απόψεις, που διαρκώς και εντείνονται υπό το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, δείχνουν αν μη τι άλλο ότι υπάρχουν «δεύτερες σκέψεις», τουλάχιστον αναφορικά με τον τρόπο που θα γίνει η απομείωση.
Η προσεκτική -ομολογουμένως- διατύπωση του Γ. Δραγασάκη περί απόσυρσης μεγάλου μέρους του χρέους, από τις αγορές ή τους φορείς που το κατέχουν σήμερα και να κρατηθεί «παγωμένο» στο πλαίσιο της ΕΚΤ, πυροδότησε συζητήσεις, με τις «επεξηγήσεις» που ακολούθησαν, να διαχωρίζουν σαφώς τη διαγραφή από τις «τεχνικές» με τις οποίες θα γίνει.
Και στο πλαίσιο μιας τέτοιας «ερμηνείας», όπως φαίνεται, χωρούν απόψεις όπως εκείνης του Γ. Σταθάκη που είχε ταχθεί υπέρ της επιμήκυνσης του χρονικού διαστήματος αποπληρωμής του χρέους ακόμη και στα εκατό χρόνια, και του Π. Κουρουμπλή που υπενθύμιζε ότι «υπάρχουν οικονομολόγοι που λένε ότι αν κατορθώσεις και πάρεις μια επιμήκυνση 80-90 χρόνων, το χρέος θα απομειωθεί σε πολύ μεγάλο ποσοστό και μπορεί να είναι το ίδιο με ένα κούρεμα», μέχρι του Π. Λαφαζάνη που επιμένει ότι «η θέση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι η διαγραφή απλώς μεγάλου αλλά του μεγαλύτερου μέρους του χρέους».
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Κουμουνδούρου αν και δηλώνει ότι θα προσέλθει σε σκληρή διαπραγμάτευση με καθαρή θέση, σίγουρα επεξεργάζεται και ηπιότερα σενάρια, ως εναλλακτικές προτάσεις, απέναντι στους δανειστές.
Το πρόγραμμα και η παροχολογία
Οι εύκολες υποσχέσεις προς κάθε τάξη εργαζομένων, αν και αποτελούν τη σίγουρη «συνταγή» για αλίευση ψηφοφόρων, ωστόσο το τελευταίο διάστημα σταδιακά... αποσύρονται από την ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν ήταν μόνο ο φόβος να ξυπνήσουν μνήμες του «λεφτά υπάρχουν», που η Κουμουνδούρου προσπάθησε με κάθε τρόπο να παρουσιάσει ένα «κοστολογημένο» και -κατά τις εκτιμήσεις της- «ρεαλιστικό» πρόγραμμα στη ΔΕΘ. Αυτό που κυρίως επιχείρησε να εκπέμψει, ήταν το μήνυμα πως αυτά που εξαγγέλλονται αποτελούν προϊόν μελέτης και καλού σχεδιασμού, κατά συνέπεια μπορούν να εφαρμοστούν από μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Αξίζει να σημειωθεί μάλιστα ότι και τα στελέχη που ασχολούνται με το πρόγραμμα, μιλούν πλέον μόνο για τις άμεσες ενέργειες που πρόκειται να γίνουν με στόχο την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων, ενώ και η κατάθεση σειράς προτάσεων νόμου στη Βουλή, στοχεύει στο να δείξει ότι οι εξαγγελίες έχουν νομοπαρασκευαστεί και μπορούν άμεσα να ψηφιστούν, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει στην εξουσία.
Η αποκατάσταση όλων των αδικιών του μνημονίου «με ένα άρθρο, ένα νόμο» αποτελεί σύνθημα που σταδιακά εγκαταλείπεται.
Οι επαφές
Όταν ο Αλ. Τσίπρας έκανε το πρώτο του ταξίδι στις ΗΠΑ επισκεπτόμενος την έδρα του ΔΝΤ πριν από ενάμιση χρόνο, προκειμένου να βρεθεί στην «κοιλιά του κήτους», απαντούσε όταν τον ρωτούσαν, ότι «ένιωσε άνετα». Έκτοτε, η «άνεση» με την οποία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δίνει το «παρών» σε διεθνή φόρα, ανάμεσα σε πολιτικούς αντιπάλους και «ορκισμένους εχθρούς» της πολιτικής του, είναι αξιοσημείωτη. Όπως αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι οι επαφές αυτές δεν περιορίζονται πλέον μόνο σε επίπεδο αρχηγού, αλλά περιλαμβάνουν και τα κορυφαία στελέχη - κυρίως εκείνους που ασχολούνται με την εκπόνηση του οικονομικού προγράμματος (Δραγασάκης, Σταθάκης κ.λπ). Στην Κουμουνδούρου αποδίδουν όλες τις επαφές στην ανάγκη να γίνουν γνωστές οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και εκτός Ελλάδας, όμως είναι εμφανής η προσπάθεια να στηθούν «γέφυρες» με τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, αφού με αυτούς θα πρέπει να γίνει η διαπραγμάτευση και από μία μελλοντική κυβέρνηση της Αριστεράς.
Η εσωτερική αντιπολίτευση
Είναι κοινή διαπίστωση στην πολιτική, πως μόνο όταν ένα κόμμα «φλερτάρει» με την εξουσία, πέφτουν οι τόνοι της εσωτερικής αντιπολίτευσης, είτε ως κίνηση ρεαλισμού, είτε ως κίνηση απλού πολιτικού συμφέροντος.
Σε κάθε περίπτωση η γνωστή κριτική από τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας, που σχεδόν πάντα μονοπωλούσε το ενδιαφέρον στις συνεδριάσεις των οργάνων του κόμματος, δείχνει να έχει μετριαστεί. Τα στελέχη της φροντίζουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα να στέλνουν τα δικά τους «μηνύματα» μέσω δηλώσεων ή συνεντεύξεων, διατηρώντας ωστόσο χαμηλούς τόνους.
Είναι ενδεικτικό ότι, παρά τη δυσαρέσκεια που υπήρξε για τη μη ενημέρωση αναφορικά με το ταξίδι του Αλ. Τσίπρα στο Κόμο, τελικώς... αρκέστηκαν στο εκ των υστέρων «μπρίφινγκ» του Δ. Βίτσα στην Πολιτική Γραμματεία.
Οι ... κακές παρέες
Όταν στόχευσή σου δεν είναι μόνο η πρωτιά, αλλά και η αυτοδυναμία στις εκλογές, τότε, οποιοδήποτε «λάθος μήνυμα» στους εκλογείς, ή «ανοιχτό πεδίο» στο οποίο μπορεί να ασκηθεί κριτική από τον αντίπαλο, μπορεί να αποβεί καταστροφικό.
Στο πλαίσιο αυτό, η Κουμουνδούρου επιχειρεί να κλείσει κάθε λογαριασμό με το... παρελθόν, και να κλείσει τη συζήτηση περί «κρυφής ατζέντας» του ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και το νόμισμα. Δεν είναι τυχαία η επίσημη «αποκήρυξη» του «αιρετικού» οικονομολόγου Κ. Λαπαβίτσα από τον εκπρόσωπο του κόμματος Π. Σκουρλέτη, παρά το γεγονός ότι βρέθηκε πολύ κοντά στο να συμπεριληφθεί το όνομά του στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
«Ο κ. Λαπαβίτσας ήταν από εκείνες τις δυνάμεις της Αριστεράς που έχουν μια άλλη αντίληψη για την Ευρώπη», δήλωσε ο Π. Σκουρλέτης, λαμβάνοντας σαφείς αποστάσεις από τις... διαφορετικές φωνές, που μέχρι πρότινος ήταν ευπρόσδεκτες, στο πλαίσιο της πολυφωνίας και της δημοκρατικής λειτουργίας...