Δεν είναι πανάκεια το πλαστικό χρήμα

Η χρήση του πλαστικού χρήματος στις συναλλαγές είναι ένα μέτρο που θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση της φοροδιαφυγής.



Αν όλες οι συναλλαγές γίνονταν μέσω τραπεζικών λογαριασμών ασφαλώς θα μπορούσε να υποχωρήσει το «μαύρο» χρήμα και κυρίως να εμπεδωθεί στον Ελληνα πολίτη ότι δεν είναι απαραίτητο να κυκλοφορεί παντού με μετρητά.

Κάτι που θα συνέβαλε και στη μείωση των ληστειών, αφού δεν θα υπήρχε λόγος να κρατούν τα νοικοκυριά χιλιάδες ευρώ στο... στρώμα. Η επιστροφή των καταθέσεων βεβαίως προϋποθέτει τη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας.

Ωστόσο, η επέκταση των πιστωτικών και χρεωστικών καρτών σε όλο το φάσμα της συναλλακτικής δραστηριότητας δεν είναι πανάκεια. Δεν μπορεί να είναι το φάρμακο για την πάταξη της φοροδιαφυγής που κοστίζει δισεκατομμύρια στο κράτος και τελικά οδηγεί σε νέο κύκλο φόρων σε μισθωτούς και συνταξιούχους.

Το «μαύρο χρήμα», η παραοικονομία, η με κάθε τρόπο αποφυγή καταβολής των φόρων έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία. Δεν είναι εύκολο να αλλάξουν οι συνήθειες δεκαετιών. Απαιτούνται τιτάνιες προσπάθειες για να πειστεί ο κόσμος να μη δίνει φακελάκια, «γρηγορόσημα», να μην πληρώνει με «μαύρα», να ζητά αποδείξεις για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που αγοράζει, να συμβάλει στην ανατροπή ενός φορολογικού καθεστώτος το οποίο, έτσι κι αλλιώς, είναι φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να ευνοείται η φοροδιαφυγή.

Είναι απολύτως σωστή η απόφαση για την επέκταση του πλαστικού χρήματος, αρκεί βεβαίως οι συναλλασσόμενοι να μη βρουν τρόπους να παρακάμψουν ξανά τους νόμους. Δεν μπορεί η συναλλαγή στα λεγόμενα επαγγέλματα «υψηλού κινδύνου για φοροδιαφυγή» να οδηγεί πάντα σε ένα «παζάρι» για το ποσό, ώστε να γλιτώσουν και οι δύο πλευρές, αλλά να ζημιωθεί το κράτος.

Είναι πράγματι... ευχάριστο να κλέβεις το κράτος με τη δικαιολογία ότι σε κλέβει κι αυτό. Τελικά η κλοπή, όμως, αποβαίνει σε βάρος της υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής πολιτικής, των ταμείων που δεν χρηματοδοτούνται όπως πρέπει.

Αλλά οφείλει και το κράτος να βρει κίνητρα για τη χρήση καρτών σε όλες τις συναλλαγές, ώστε οι πολίτες να αισθάνονται ότι προσφέρουν στη χώρα τους και αυτή τους ανταμείβει.