Αισιόδοξες εκτιμήσεις VS Πραγματικότητα

Κατατέθηκε το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2017 το οποίο περιλαμβάνει στόχους για φορολογικά κυρίως έσοδα ύψους 2,6 δις ευρώ αλλά και πολύ αισιόδοξες εκτιμήσεις επιστροφής της χώρας από την ύφεση που είχε προβλεφθεί για το 2016 στο 0,3% στην ανάπτυξη με ρυθμό 2,7%.



Βέβαια με τα φορολογικού περιεχομένου μέτρα που έχουν νομοθετηθεί και θα εφαρμοσθούν για την επίτευξη του στόχου αύξησης των φορολογικών εσόδων, μέτρα τα οποία κατά κοινή ομολογία ανατροφοδοτούν την ύφεση, πως μπορεί κάποιος να είναι αισιόδοξος για την επιστροφή στην ανάπτυξη όταν για να επαληθευθεί η εκτίμηση πρέπει να αυξηθεί η ιδιωτική κατανάλωση, να αναληφθούν νέες επενδυτικές δραστηριότητες από ημεδαπούς και αλλοδαπούς επενδυτές και να ενισχυθούν οι υφιστάμενες έτσι ώστε να αρχίσει η σταδιακή μείωση της ανεργίας και να αυξηθούν σημαντικά οι εξαγωγές οι οποίες έχουν μειωθεί δραματικά την τελευταία διετία; Μόνο το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης έχει αυτή την αισιοδοξία την οποία όμως οι πολίτες δεν συμμερίζονται.

Οι εκτιμήσεις αυτές, ειδικά σε ότι αφορά το δείκτη της ανάπτυξης ήτοι της αύξησης του Α.Ε.Π. κατά 2,7% και των λοιπών συναφών δεικτών, είναι υπερβολικά αισιόδοξες και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να διαφοροποιηθούν στο οριστικό σχέδιο του προϋπολογισμού που ακολουθεί. Όπως επισημαίνεται στην αξιολόγηση του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου σχετικά με τις μακροοικονομικές προβλέψεις του προσχεδίου του κρατικού προϋπολογισμού η εκτίμηση αύξησης του Α.Ε.Π. με ρυθμό 2,7% αξιολογείται ως αρκετά αισιόδοξη και υπό προϋποθέσεις τονίζοντας ότι, θετική επίδραση θα έχουν παράγοντες, όπως η πολιτική σταθερότητα, η σταδιακή άρση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων και άλλων εστιών αβεβαιότητας, η βελτίωση των συνθηκών ρευστότητας στην οικονομία, όπως και των προσδοκιών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Περαιτέρω, όπως σημειώνεται στην ίδια αξιολόγηση, οι ρυθμοί μεταβολής που αφορούν στο 2017 είναι μάλλον στόχοι - εκτιμήσεις, παρά προβλέψεις, αφού για κάθε συνιστώσα του Α.Ε.Π. χρησιμοποιούνται διαφορετικές μεθοδολογίες, ενώ για το συνολικό Α.Ε.Π. το ποσοστό αύξησης 2,7% σαφώς τίθεται ως στόχος που πρέπει να είναι συνεπής με το συμφωνηθέν με τους θεσμούς πρόγραμμα δανειακής στήριξης.

Εξετάζοντας τον πίνακα των βασικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας βλέπουμε ότι σε ότι αφορά την ιδιωτική κατανάλωση εκτιμάται αύξηση με ποσοστό 1,8%. Η εκτίμηση αυτή κρίνεται πολύ αισιόδοξη διότι το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών έχει συρρικνωθεί πολύ και αναμένεται να συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο λόγω των πιέσεων που δέχεται από τις συνεχείς αυξήσεις στην άμεση και ειδικότερα στην έμμεση φορολογία.

Με τα μέτρα που ήδη έχουν ψηφισθεί, προερχόμενα από το τρίτο μνημόνιο, μέτρα που περιλαμβάνουν αυξήσεις στη φορολογία εισοδήματος, μονιμοποίηση της πρώην «έκτακτης» ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, αυξήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα καύσιμα και στα προϊόντα καπνού, νέους φόρους κατανάλωσης στα υγρά αναπλήρωσης των ηλεκτρονικών τσιγάρων και στον καφέ καθώς και τα νέα τέλη σε σταθερή τηλεφωνία και internet, αναμένεται περιορισμός της κατανάλωσης στα άκρως αναγκαία με αποτέλεσμα η εκτίμηση για αύξηση 1,8% να θεωρείται πολύ αισιόδοξη και τα προσδοκώμενα έσοδα από τους προαναφερόμενους φόρους - τέλη να θεωρείται απόλυτα βέβαιο ότι θα διαμορφωθούν σε πολύ πιο χαμηλά μεγέθη.

Τέλος σε ό,τι αφορά το στόχο για αύξηση των επενδύσεων για να επιτευχθεί πρέπει να βελτιωθεί το επιχειρηματικό κλίμα, κάτι που απαιτεί στοχευμένες δράσεις και όχι μόνο εξαγγελίες ή/και απεικόνιση αισιόδοξων εκτιμήσεων - στόχων στους πίνακες του κρατικού προϋπολογισμού.