Νέα φορολογικά μέτρα βασισμένα σε παλιές αποτυχημένες συνταγές

Τα δύο πρώτα μνημόνια προέβλεπαν φορολογικά μέτρα τα οποία φόρτωσαν με επιβαρύνσεις πολίτες και επιχειρήσεις, χωρίς να έχουν πετύχει το στόχο τους, γιατί αν ήταν πετυχημένα μέτρα τότε δεν θα υπήρχε η ανάγκη ενός τρίτου και κατά κοινή ομολογία πιο σκληρού μνημονίου.



Τα φορολογικά μέτρα που αναμένεται να οριστικοποιηθούν στα πλαίσια της αξιολόγησης σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα μας έναντι των δανειστών στο τρίτο μνημόνιο, περιλαμβάνουν αυξήσεις σε έμμεση και άμεση φορολογία και έχουν σαν δημοσιονομικό στόχο σύμφωνα με τις πληροφορίες το ποσό των 3,6 δισ. χωρίς πάλι κανείς να μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχία τους.

Οι αυξήσεις αυτές θα οδηγήσουν μαθηματικά στην περαιτέρω μείωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στη χώρα μας, μείωση η οποία θα οφείλεται σε απώλεια σοβαρών ξένων επενδύσεων ή/και ματαίωση υλοποίησης αναπτυξιακών προγραμμάτων από υφιστάμενες επιχειρήσεις ή/και μαζική φυγή επιχειρήσεων σε άλλες χώρες κατά κύριο λόγο γειτονικές. Αποτέλεσμα της μείωσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας θα είναι η καταγραφή εκ νέου αρνητικών ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης και φυσικά περαιτέρω αύξηση της ανεργίας.

Το φορολογικό περιβάλλον σε μια χώρα διαδραματίζει τον πλέον σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων και οι μεταβολές αυτού επηρεάζουν τα μακροοικονομικά μεγέθη της οικονομίας διότι αυτές καθορίζουν σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό την οικονομική ανάπτυξη για το μέλλον. Αν λοιπόν οι αλλαγές αυτές είναι συνεχείς και αυξάνουν τη φορολογική επιβάρυνση τότε οδηγούν σε μείωση των συνολικών επενδύσεων, διότι η υψηλή φορολογία λειτουργεί αποτρεπτικά στην προσέλκυση αυτών, με αποτέλεσμα την επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται, σε μείωση της ίδρυσης νέων επιχειρήσεων και σε περαιτέρω αύξηση της παραοικονομίας, σε βάρος της πραγματικής οικονομίας.

Επισημαίνεται επίσης ότι όπως έχει αποδειχθεί, από διάφορες μελέτες στη χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό η αύξηση στη φορολογία, άμεση και έμμεση, αυξάνει και την παραβατική συμπεριφορά. Ειδικότερα αφενός οι κατ’ επάγγελμα και εξακολούθηση παραβάτες χρησιμοποιούν ως άλλοθι τις συνεχείς αυξήσεις στη φορολογία για να συνεχίσουν απτόητοι την αντικοινωνική αυτή συμπεριφορά τους, έχοντας παράλληλα και τη «συνείδησή» τους «καθαρή» και αφετέρου γιγαντώνεται το παρεμπόριο, φαινόμενο που προκαλεί κλείσιμο επιχειρήσεων με πάρα πολύ μεγάλες απώλειες σε δημόσια έσοδα και θέσεις εργασίας, διότι δυστυχώς και οι μέχρι σήμερα συνεπείς πολίτες που βλέπουν να χάνουν σημαντικό κομμάτι του εισοδήματός τους από τις μειώσεις των αποδοχών αλλά και την αύξηση της φορολογίας έχοντας να καλύψουν τις στοιχειώδεις δαπάνες διαβίωσης υποκύπτουν στα κελεύσματα των επιτήδειων, π.χ. μειωμένη τιμή για αγαθά ή/και υπηρεσίες χωρίς απόδειξη, αγορά αμφιβόλου ποιότητας αγαθών κ.λπ., καθιστάμενοι συνεργοί εξ ανάγκης στην παραβατική συμπεριφορά.

Η επίτευξη των συμφωνημένων στόχων με τους δανειστές δεν θα γίνει με μια νέα αύξηση στους έμμεσους και άμεσους φόρους, αντίθετα μπορεί να γίνει με στοχευμένες παρεμβάσεις στο φορολογικό σύστημα, οι οποίες θα έχουν θετική επίδραση στην οικονομία μέσω της αύξησης της υγιούς επιχειρηματικής - επενδυτικής δραστηριότητας. Η συνταγή που εφαρμόζεται μέχρι σήμερα καθ’ υπόδειξη των δανειστών, ήτοι της φορολογικής στοχοποίησης του παραγόμενου εισοδήματος, έχει αποτύχει παταγωδώς, κατά συνέπεια όποια νέα μέτρα ληφθούν βασισμένα σε αυτή την αποτυχημένη συνταγή δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη χώρα και τους πολίτες της.