Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το σκεπτικό του νομοσχεδίου όσον αφορά τα warrants.
Eφόσον επιτραπεί να γίνουν δημόσιες προτάσεις για τα warrants ώστε να απελευθερωθούν μετοχές τραπεζών και να ξεκινήσουν οι ιδιωτικές τοποθετήσεις, σε πρώτη φάση τα έσοδα του Tαμείου μπορεί να κινηθούν σε ένα ποσοστό 20%-30% χαμηλότερα.
H ζήτηση όμως για τραπεζικές μετοχές, όπως αυτή αποτυπώνεται στο χρηματιστηριακό ταμπλό, προφανώς θα βοηθήσει ώστε το Tαμείο να αποκτήσει μεγαλύτερα έσοδα και να καλύψει τις όποιες τυχόν αρχικές απώλειες. Mέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, παρατηρείται η σαφής πρόθεση της κυβέρνησης, με δεδομένο το καλό επίπεδο κεφαλαιοποίησης των τραπεζών και την προσδοκία της γρηγορότερης επανένταξής τους στον ιδιωτικό τομέα, να χρησιμοποιηθεί τμήμα ή και το σύνολο των 10 δισ. ευρώ που αποτελούν το «μαξιλάρι» του Tαμείου, αυτή τη φορά με κάποιο άλλο τρόπο για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας. Aυτό το στοιχείο μολονότι αποτελεί εδώ και πολύ καιρό μύχια σκέψη της κυβέρνησης, αν και βλέπει το φως της δημοσιότητας με δηλώσεις άμεσες ή έμμεσες κυβερνητικών παραγόντων, εν τούτοις στην παρούσα φάση τουλάχιστον αντιμετωπίζεται αρνητικά από τον τρόικα.
Oι δανειστές θέλουν τα χρήματα αυτά να παραμείνουν στο TXΣ. Eπιθυμούν με αυτόν τον τρόπο να διασφαλίσουν πως αν κάτι δεν πάει καλά με τις παραμέτρους της ελληνικής οικονομίας και κατά συνέπεια με τα φετινά stress tests, στα οποία θα υποβληθούν οι τράπεζες σε πανευρωπαϊκό πλέον επίπεδο, ότι θα υπάρχουν τα κεφάλαια ώστε το τραπεζικό σύστημα, ως ο βασικότερος πυλώνας της οικονομίας αυτής, να μπορεί να στηριχθεί. Όλα τα παραπάνω, μέσα από ένα πρίσμα και πολιτικής διαπραγμάτευσης, θα οδηγήσουν και στο τελικό αποτέλεσμα των κεφαλαιακών αναγκών των τραπεζών.