Το πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή τα... μαύρα τα μεσάνυχτα θα γίνει νόμος την Κυριακή και θα ξεκινήσει να εφαρμόζεται.
Ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κανείς με την κυβέρνηση ή όχι, ανεξαρτήτως αν υπάρχει άλλο μείγμα πολιτικής, αυτή είναι η νέα πραγματικότητα.
Για το αν θα πρέπει να έχει γίνει διαφορετική διαπραγμάτευση, θα ειπωθούν πολλά. Για το αν η φορολογική καταιγίδα, που ακολούθησε την ασφαλιστική, θα αποδώσει, θα το γνωρίζουμε τους επόμενους μήνες. Τότε θα κριθεί και το μέτωπο της οικονομίας αλλά και η τύχη της κυβέρνησης.
Εκείνο, ωστόσο, που πρέπει σε κάθε περίπτωση να στηλιτευθεί είναι η πλήρης υποβάθμιση του κοινοβουλίου. Το να δίνονται τα μεσάνυχτα της Τετάρτης πάνω από 5.000 σελίδες, να λείπουν βασικά παραρτήματα που αναζητούνταν την επόμενη ημέρα και να πρέπει αυτό το νομοσχέδιο ? μαμούθ να πρέπει να ψηφιστεί από τους βουλευτές την Κυριακή, ασφαλώς δεν περιποιεί τιμή για την ελληνική δημοκρατία.
Αν από αφέλεια κάποτε ο κ. Χρυσοχοϊδης είπε ότι δεν είχε διαβάσει το πρώτο Μνημόνιο, μια ατάκα που έμεινε στην ιστορία, τότε τι να πει κανείς για τους νόμους που περνάνε... αδιάβαστοι από τη Βουλή.
Πώς είναι δυνατόν να μπορέσουν οι βουλευτές να ενημερωθούν για τις χιλιάδες διατάξεις, τα κρυφά σημεία, τις παγίδες και τις πονηρές διατάξεις που κρύβονται στο πολυνομοσχέδιο;
Πώς μέσα σε 48 ώρες, μέσα σε κλίμα έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης, θα αποφασίσουν για το μέλλον όλης της Ελλάδας; Ακόμη κι αν πρόκειται για πολιτική απόφαση η ψήφιση ή όχι πολύ σημαντικών νομοθετημάτων, είναι εξευτελισμός του Κοινοβουλίου όλη αυτή η διαδικασία.
Πότε με τις κατεπείγουσες ψηφοφορίες, πότε με τις συνεδριάσεις που τέλειωναν στις 5 τα ξημερώματα και πότε με νομοσχέδια που δεν διαβάζονται από τους βουλευτές, πώς μπορεί ο πολίτης να αισθάνεται ασφαλής με τους εκπροσώπους που στέλνει στη Βουλή;
Να θυμίσουμε ότι η παρούσα κυβέρνηση στηλίτευε τις πρακτικές της προηγούμενης, όπως κάνει σήμερα και η αντιπολίτευση μέχρι να γίνει κυβέρνηση. Ενας φαύλος κύκλος ευτελισμού των κοινοβουλευτικών διαδικασιών που το μόνο που κάνει είναι να απαξιώνει έτι περαιτέρω το πολιτικό σύστημα και να επιτρέπει να φύονται τα «αγκάθια» της ακροδεξιάς.